potrzeba przestrzeni
nie powinnam tak późno, kiedy noc spędzam w domu. trzeci dzień. znów zaczynam? który to już raz? chyba nie liczę, mogłoby być mi głupio. w każdym razie powinno być. to nic fajnego przecież, tak mówią. ale ja lubię
(autodestrukcja)
wszystko jest takie proste
takie istotne, piękne. niezwykłości w codziennościach. umysł skrystalizowany. splątane kłębki myśli rozplątywane jak budzący się wąż. tak wiele z a u w a ż a m. lepszeję. wyostrzam się, mogę robić wszystko, mogę krzyczeć wariacko, mówić jak sokrates, wybierz coś. daj mi wyzwanie, zrobię wszystko, jeśli dasz mi zabawę adrenalinę ryzyko emocje daj daj daj mi co masz, byle cię nie kochać
[dwie osoby kocham, jeśli jesteś jedną z nich to
zrozumiesz,
mały książę
zrozumiesz,
kwa]
